Park
Ramy ochrony przyrody zakreśla ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska, a konkretne instytucje prawne oparte są na przepisach ustawy o ochronie przyrody i obejmują: twory przyrody, obszary o wyjątkowych naturalnych walorach przyrodniczych, a także dziko rosnące rośliny i dziko żyjące zwierzęta. Ochronę tworów przyrody ożywionej i nieożywionej realizuje się w formie: tworzenia parków narodowych, uznania określonych obszarów za rezerwaty przyrody, tworzenia parków krajobrazowych, wyznaczenia obszaru chronionego krajobrazu, wprowadzenia gatunkowej ochrony roślin i zwierząt, wprowadzenia ochrony indywidualnej w drodze uznania za pomnik przyrody, stanowisko dokumentacyjne, użytki ekologiczne lub zespół przyrodniczo-krajobrazowy. Formy wymienione w punktach 1-4 tworzą krajowy system obszarów chronionych. Park narodowy obejmuje najczęściej obszar nie mniejszy niż 1000 hektarów. Wyróżnia się zazwyczaj wysokimi walorami przyrodniczymi, a ochronie podlega całość przyrody oraz charakterystyczne cechy krajobrazu. Parki narodowe służą nauce, dydaktyce, kulturze, a także zaspokajają potrzeby doznań estetycznych. Wszystkie działania na terenie parku muszą być podporządkowane tym założeniom.